Qu'est-ce que Leeftijdsdiscriminatie ?
Definitie
Leeftijdsdiscriminatie (ageisme) in tewerkstelling verwijst naar vooroordelen, stereotypering of discriminatie van individuen op basis van hun leeftijd. In rekrutering benadeelt het het meest kandidaten boven de 45–50 jaar, die geconfronteerd worden met veronderstellingen over technologische aanpasbaarheid, energie, salarisverwachtingen of resterende loopbaanduur.
In de praktijk
Discriminerende veronderstellingen bij rekrutering zijn onder andere: 'Ze zullen vastgeroest zijn in hun gewoonten'; 'Ze zullen snel met pensioen gaan'; 'Ze zullen te veel kosten'; 'Ze kunnen geen nieuwe technologieën leren'. Onderzoek weerlegt deze generalisaties consistent: oudere werknemers hebben doorgaans lager absenteïsme, hogere loyaliteit en brengen institutionele kennis en emotionele intelligentie mee. In België is leeftijdsdiscriminatie verboden onder de federale antidiscriminatiewet (2007) en kan gemeld worden bij Unia. ONEM en de gewesten bevorderen actief de tewerkstelling van vijftigplussers via programma's zoals Plan Activa.
Onthouden
Talent heeft geen vervaldatum — leeftijdsgerelateerde veronderstellingen zijn niet alleen onwettig maar doen bedrijven ook ervaren, loyale en productieve kandidaten mislopen.
Définitions connexes
Discriminatie bij Aanwerving
Onwettige behandeling van kandidaten op basis van wettelijk beschermde kenmerken (geslacht, herkomst, handicap, leeftijd, religie, seksuele oriëntatie, enz.) in plaats van op competenties.
Stereotypebias
Cognitieve neiging om gegeneraliseerde kenmerken toe te schrijven aan een kandidaat op basis van zijn/haar lidmaatschap van een sociale groep (geslacht, leeftijd, herkomst, enz.).
Retentiegraad
Percentage van medewerkers dat in een organisatie blijft over een bepaalde periode, de omgekeerde indicator van het personeelsverloop.
Inzetbaarheid
Het vermogen van een persoon om een job te vinden en te behouden, of om door te groeien in zijn loopbaan, dankzij zijn competenties en aanpassingsvermogen.