droit travail

Qu'est-ce que Opzegtermijn ?

De periode die een werknemer of werkgever in acht moet nemen bij het beëindigen van een arbeidscontract, berekend op basis van anciënniteit.

Definitie

De opzegtermijn is de periode die verstreken moet zijn tussen de officiële kennisgeving van contractbeëindiging (door werkgever of werknemer) en de effectieve einddatum van de arbeidsovereenkomst. Tijdens deze periode blijft de werknemer in principe actief en behoud hij/zij alle rechten en plichten.

In de praktijk

Sinds de wet van 26 december 2013 (het Eenheidsstatuut) zijn de opzegtermijnen voor arbeiders en bedienden gelijkgeschakeld en berekend via de Claeys-formule op basis van anciënniteit: bij ontslag door de werkgever bedraagt de minimumtermijn 13 weken voor minder dan 3 maanden dienst, met progressieve opbouw daarna (ruwweg 1 week per begonnen jaar tot 5 jaar, daarna 3 weken per begonnen jaar). Bij ontslag door de werknemer gelden kortere termijnen (de helft van de werkgeverstermijn, met maximum 13 weken). De werkgever kan kiezen voor werken tijdens de opzegtermijn (werknemer blijft in dienst) of uitbetaling van een verbrekingsvergoeding gelijk aan het lopend loon voor de resterende periode. Tijdens de opzegtermijn heeft de werknemer recht op sollicitatieverlof.

Onthouden

Zeker weten wanneer je beschikbaar bent voor een nieuwe functie is essentieel bij sollicitatiegesprekken — ken uw opzegtermijn en weet of uw huidige werkgever bereid is tot verkorting in onderling overleg.